Çocuklarda bez bırakma süreci, ergoterapi perspektifinden ele alındığında motor beceriler, duyusal işlemleme ve günlük yaşam becerileri göz önünde bulundurularak desteklenebilir. İşte bu süreçte kullanabileceğiniz bazı stratejiler:
Duyusal Farkındalık Oluşturma
Çocuğun vücudundaki ihtiyaçları fark etmesini sağlamak için duyusal farkındalık geliştirilmelidir. Mesane doluluk hissini algılamayı öğrenmek, tuvalet ihtiyacını zamanında fark etmesine yardımcı olur. Ergoterapist, duyu bütünleme problemi yaşayan çocuklarda farkındalığı artırabilir.
Tuvalet Rutinleri Oluşturma
Günlük ve yapılandırılmış rutinler, çocuğun tuvalet alışkanlığını daha kolay kazanmasını sağlar. Belirli saatlerde tuvalete gitmek, alışkanlık oluşturmak için etkili bir yöntemdir.
Motivasyon ve Pozitif Pekiştirme
Çocuk, tuvalet sürecinde küçük başarılar elde ettikçe pozitif geri bildirim ve ödüllerle motive edilmelidir. Bu, sürecin daha hızlı ve olumlu ilerlemesini sağlar.
Motor Becerilerin Geliştirilmesi
Pantolonunu çekme ve tuvalete oturma gibi becerileri geliştirmek, bağımsızlık kazanmaları için önemlidir. Ergoterapistler, ince ve kaba motor becerilerini oyun ve aktivitelerle destekleyebilir.
Görsel Yardımcılar
Resimli kartlar veya şemalar, çocuğun tuvalet sürecini anlamasına ve hatırlamasına yardımcı olur. Adım adım yönergeler, özellikle görsel destek gerektiren çocuklar için faydalıdır.
Duyusal Uyaranların Yönetimi
Bazı çocuklar tuvalet seslerinden, ışıklarından veya diğer uyaranlardan rahatsız olabilir. Ergoterapist, çevresel düzenlemelerle çocukların duyusal hassasiyetlerini yönetebilir.
Oyun ve Rol Yapma
Rol yapma oyunları, tuvalet eğitimini eğlenceli hale getirir. Oyuncak bebekler veya peluş hayvanlarla tuvalete gitme pratiği yapmak, çocuğun süreci deneyimlemesini sağlar.

