Her çocuk farklı hızda gelişir.
Bazı çocuklarda konuşma yaşıtlarına göre geride kalabilir.
Konuşma gecikmesi, kelime sayısının az olması veya çevresi tarafından anlaşılmama ile kendini gösterir.
Nedenleri
Çocuğun konuşma gecikmesinin çeşitli nedenleri olabilir:
İşitme sorunları: Sesleri doğru duymamak öğrenmeyi zorlaştırır.
Konuşma kaslarında zayıflık: Dil, dudak ve çene kasları yeterince koordineli çalışmayabilir.
Gelişimsel veya nörolojik durumlar: Otizm, konuşma apraksisi, gelişim geriliği.
Çok dilli ortam: Birden fazla dil konuşulan evlerde geçici gecikmeler olabilir.
Aile ve genetik faktörler: Ailede benzer konuşma gecikmesi öyküsü risk yaratır.
Dilsel uyarım eksikliği: Çocuğa az konuşulması, etkileşim eksikliği gecikmeyi artırabilir.
Doğum koşulları: Prematüre veya travmatik doğumlar risk oluşturur.
Uyarı İşaretleri
Aşağıdaki durumlar fark edilirse, uzmana başvurun:
12 aylıkken jest veya işaret kullanmamak
18 aylıkken ses taklidi yapamamak
2 yaşında spontan sözcük üretmemek
2 yaşta yalnızca birkaç kelime bilmek
3 yaşında konuşmanın anlaşılmaması
Sözel yönergelere tepki vermemek
Sosyal iletişim ve jest kullanımında eksiklik
Erken Müdahalenin Önemi
Erken destek çocuğun konuşma becerisini güçlendirir.
Geç müdahale akademik ve sosyal sorunlara yol açabilir.
Destek Yöntemleri
1. İşitme ve Kulak Kontrolü
KBB uzmanı ve odyolog ile test yapılmalıdır.
2. Gelişimsel Değerlendirme
Pedagog, nörolog veya çocuk gelişim uzmanı çocuğun genel gelişimini inceler.
3. Konuşma ve Dil Terapisi
Bireysel veya oyun temelli terapi uygulanır.
4. Evde Destek
Gün içinde sık konuşun ve etkileşimi artırın
Kitap okuyun, şarkı söyleyin, oyun oynayın
Basit sorular sorun, cevap bekleyin
Ekran süresini sınırlayın
5. Sabır ve Tekrar
Her küçük deneme öğrenmeyi destekler
Baskı yerine teşvik kullanın
6. Takip ve Yeniden Değerlendirme
Düzenli aralıklarla gelişimi izleyin
Gerekirse uzman desteğini tekrarlayın